Otto Reichner

Dzieła architekta:
- willa Brunona Vogla, Gudrichova 2252/41, Opawa-Předměstí, 1929–⁠1930
- kąpielisko miejskie, Jaselská 2081/35, Opawa-Předměstí, 1929–⁠1931
- dom mieszkalny weterynarza Aloisa Trabitsche, Zacpalova 1932/7, Opawa-Předměstí, 1931–⁠1932
- dom mieszkalny ze sklepem Alexandra Niedermeyera, Horní náměstí 381/67, Opawa-Město, 1932–⁠1933
- willa Augusta Lassmanna, Tyršova 1863/26, Opawa-Předměstí, 1932–⁠1933
- willa Ericha Lassmanna, Rooseveltova 1864/37, Opawa-Předměstí, 1932–⁠1933
- dom handlowy Huppert, Růžová 449/3, Opawa-Město, 1934
- dom handlowy Mandl, U Jaktařské brány 156/8, Opawa-Město, 1934–⁠1936
- dom mieszkalny ze sklepem Miejskiej Kasy Oszczędnościowej, Horní náměstí 170/24, Opawa-Město, 1937–⁠1940

Architekt Otto Reichner urodził się w rodzinie urzędnika Otto Ignaza Reichnera i jego żony Emilii Reichner, z domu Warsitzky. Ojciec był pochodzenia żydowskiego, matka była katoliczką, dlatego O. I. Reichner przed ślubem przeszedł na katolicyzm. Otto Reichner uczęszczał do opawskiego gimnazjum realnego, a następnie studiował budownictwo i architekturę na politechnice w Wiedniu. Później pracował zarówno w Wiedniu, jak i w Berlinie czy Hamburgu. Na początku 1927 roku wrócił do rodzinnej Opawy i stworzył projekt przebudowy domu towarowego Breda & Weinstein, jednak właściciele zdecydowali się na realizację koncepcji Leopolda Bauera. Niemniej Reichner był w latach 1927–⁠1928 obecny przy przebudowie i budowie nowego domu towarowego zaprojektowanego przez Bauera jako kierownik budowy, a następnie otworzył własne biuro projektowe. W swoich pracach łączył zarówno tradycyjne wzorce, jak i inspiracje architekturą nowoczesną. Wykorzystywał motywy, elementy i formy klasycyzmu, dekoratywizmu i ekspresjonizmu, łącząc je z oszczędną estetyką Nowej Rzeczowości. Jego pierwszym znaczącym dziełem była willa B. Vogla z lat 1929–⁠1930, w której zastosował formy tradycyjnego domu z czterospadowym dachem, symetrycznie rozwiązanymi elewacjami i elementami modernistycznymi. W 1929 roku wygrał konkurs architektoniczny na projekt kąpieliska miejskiego w Opawie, zdobywając pierwszą nagrodę. Projekt został zrealizowany w latach 1930–⁠1931. Sukces ten przyniósł mu kolejne zlecenia. Dla braci Augusta i Ericha Lassmannów zaprojektował dwie wille w pobliżu historycznego centrum Opawy. W domach tych, wybudowanych w latach 1932–⁠1933, połączył tradycyjne rozwiązania aranżacji wnętrz z nowoczesnymi koncepcjami. W przypadku domu czynszowego weterynarza Aloisa Trabitscha, wybudowanego w tym samym czasie, zastosował formy Nowej Rzeczowości, wzbogacone o ekspresyjnie zaprojektowany ryzalit klatki schodowej i drewniane loggie wychodzące na dziedziniec. Nowoczesne formy wykorzystał również przy rozbudowie domu handlowego Huppert przy ulicy Růžová w 1934 roku, a na pograniczu tradycji i Nowej Rzeczowości zaprojektował w latach 1934–⁠1936 dom handlowy Mandl przy ulicy U Jaktařské brány. Najbardziej wyrazistą realizacją Reichnera był budynek mieszkalny ze sklepem Miejskiej Kasy Oszczędnościowej z lat 1937–⁠1940, który wybudowany został w historycznym centrum Opawy naprzeciwko kościoła Mariackiego na Górnym Rynku (Horní náměstí). Surowość formy została tu uzupełniona tradycyjnym motywem trójdzielnej bramy z hiperrealistycznym reliefem autorstwa rzeźbiarza Josefa Obetha, inspirowanym twórczością niemieckiego artysty Arno Brekera, którego hiperrealistyczny styl oficjalnie reprezentował rzeźbiarstwo nazistowskich Niemiec. W związku ze zmianą sytuacji politycznej, przyłączeniem Opawy i ziemi opawskiej do III Rzeszy, a także prawdopodobnie z powodu swojego żydowskiego pochodzenia, Reichner wyjechał w 1938 roku na Słowację, gdzie pracował w Rajeckich Teplicach i Żylinie (sł. Žilina). Tam w swoich projektach inspirował się włoską architekturą klasycyzmu modernistycznego, szczególnie monumentalizmem najbardziej widocznym w Domu Reprezentacyjnym (obecnie Miejski Teatr w Żylinie) z lat 1941–⁠1946 oraz w majestatycznych schodach z balustradami za kościołem parafialnym pw. Trójcy Świętej, prowadzących w kierunku placu Andreja Hlinki. Zaprojektował także pawilon restauracji
Kamélie w Żylinie, w którym zastosował formy na pograniczu Nowej Rzeczowości i ekspresjonizmu, znane już z miejskich łaźni w Opawie. Ten żyliński budynek został niestety niedawno gruntownie przebudowany w stylu postmodernistycznym. W 1960 roku Reichner został przesiedlony do Niemiec Zachodnich, gdzie w następnym roku zmarł w obozie dla uchodźców koło Gelnhausen. Otto Reichner był najwybitniejszą postacią opawskiej architektury okresu międzywojennego. Potrafił czerpać inspiracje z nowoczesnej architektury międzynarodowej w jej ekspresyjnej, dekoratywnej i rzeczowej odsłonie, łącząc je jednocześnie z dość konserwatywnym gustem opawskich inwestorów.

MSt