O obiekcie
Obiekt zlokalizowany w zabudowie przy ulicy Rooseveltova, będący jedną z pary willi wzniesionych niedaleko historycznego centrum miasta, na rogu ulic Tyršova i Rooseveltova, stanowi – wraz z sąsiednią willą Augusta Lassmanna – najbardziej wyrazisty przykład zabudowy willowej lat 30. XX wieku, przeznaczonej dla wyższych warstw społecznych, odzwierciedlającej w sposób romantyzujący zasady ówczesnej architektury modernistycznej. Jak wspomniano przy opisie willi Augusta Lassmanna, sąsiednia willa jego brata Ericha (1900–?) została ukształtowana w podobny sposób, w formie trzech stopniowanych brył zwieńczonych płaskimi dachami. Co więcej, rozwiązanie to zdaje się być lustrzanym odbiciem formy sąsiedniej willi. Podobnie została zaprojektowana „panorama” dachów, ponieważ na bryle parterowej oraz jednopiętrowej umieszczono, tak jak w przypadku sąsiedniego domu, tarasy dachowe z murowanym balustradami, dostępne z przylegających pokoi wyższych części budynku. Wszystkie elewacje willi Ericha Lassmanna charakteryzuje również naprzemienne stosowanie kompozycji symetrycznej i asymetrycznej, przy czym podstawowy element stanowią dwuskrzydłowe okna o kształcie prostokątów zbliżonych do kwadratu, zestawiane przez architekta w różne układy. Pod względem rozplanowania wnętrz, podobnie jak w sąsiedztwie, Reichner zastosował zasadę centralnej holu, do której przylegają inne pomieszczenia, takie jak gabinet czy jadalnia połączona z kuchnią. Całość dopełnia ogród o charakterze parkowym oraz identyczne jak przy willi Augusta ogrodzenie z kamienia łamanego, z betonowymi ramami i siatką drucianą. Choć architektura willi wywodzi się z nowoczesnej tradycji i w żadnym stopniu nie nawiązuje do nacjonalistycznie akcentowanej architektury niemieckiej, preferowanej przez część ruchu nazistowskiego, Erich Lassmann był nie tylko członkiem NSDAP, ale aktywnie angażował się również w inne organizacje nazistowskie. Tym samym, jakby próbował zatrzeć fakt, że jego dom świadczył o pewnym zainteresowaniu inwestora stylem międzynarodowym, uznawanym w nazistowskich Niemczech za niewłaściwy import kulturowy. Po 1945 roku rodzina Lassmannów została wysiedlona do Niemiec Zachodnich. Willa Ericha Lassmanna była następnie użytkowana przez Instytut Higieny, a obecnie — podobnie jak sąsiednia, należąca dawniej do jego brata, jest w posiadaniu Policji Republiki Czeskiej. Choć fasady domu sprawiają wrażenie dobrze zachowanych, podobnie jak w przypadku domu Augusta widoczne jest tutaj odmienne wykorzystanie i utrata pierwotnej treści, a więc tej indywidualności mieszkania, dla której dom został pierwotnie wzniesiony.
MSt
