Biografia
Dzieła architekta (inżyniera budowlanego):
- willa Jaroslava Volenca, Gudrichova 5, Předměstí čp. 1698, 1929
Jaroslav Volenec ukończył gimnazjum realne w Čáslavi. Do roku 1902 roku studiował na czeskiej politechnice w Pradze, wówczas w latach 1901–1902 był członkiem Stowarzyszenia Słuchaczy Inżynierii i pełnił funkcję jego przewodniczącego. Czynił starania o budowę nowego kampusu czeskiej politechniki w Pradze, działał między innymi w komisji ds. regulacji rzek i odbywał praktyki w kilku firmach budowlanych. Jedną z nich była firma Fanta i Jiresch z Pragi zajmująca się budowaniem mostów. W 1904 roku pracował w firmie Bernard i Kress, specjalizującej się w budowie wodociągów i kanalizacji, tu opracował projekt wodociągu dla samodzielnego wówczas miasta Košíře pod Pragą. Zaprojektował również kompleksową regulację rzeki Jizery. W listopadzie 1907 został powołany na stanowisko inżyniera w urzędzie budowlanym gminy Polska Ostrawa. Tam zaangażował się w projektowanie infrastruktury przyszłego górniczego miasta – Śląskiej Ostrawy. Koncepcja obejmowała remont, przebudowę i rozbudowę sieci wodociągowej oraz budowę nowej wieży ciśnień na Hladnovie, budowę sieci kanalizacyjnej, obiektów szkolnych i innych budynków użyteczności publicznej. W latach 1910–1913 brał m.in. udział w projektowaniu i budowie ratusza Polskiej Ostrawy na Zámostí (obecnie Śląska Ostrawa). Działał w zarządzie Towarzystwa Oświaty Ludowej, współpracował przy budowie szkół we Vrbici, Rychwałdzie (czes. Rychvald) i Orłowej (czes. Orlová). Był również aktywnym aktorem - amatorem w Towarzystwie Teatralnym „Kolár”. Zakładał Towarzystwo Obywatelskie w Śląskiej Ostrawie oraz pierwsze koło fotograficzne na terenie Ostrawy. Po I wojnie światowej zaangażował się w działalność plebiscytową na Śląsku Cieszyńskim. W 1920 roku został mianowany kierownikiem Krajowego Urzędu Budowlanego w Opawie. Skupił się na rozbudowie sieci drogowej i regulacji śląskich rzek. W 1928 roku przeszedł na emeryturę, a w 1929 roku wybudował według własnego projektu willę przy ulicy Gudrichova 5/1698 na wzgórzu Kylešovský kopec – przykład połączenia modernizmu z rodzącym się funkcjonalizmem. Pod koniec lat 30. przeniósł się do Pragi, jednak publicznie nadal działał na rzecz Śląska.
MSt
Literatura
-
Romana Rosová – Martin Strakoš (eds.), Průvodce architekturou Opavy, Ostrava 2011, s. 95 a 337.
-
PŠ – JKN [Pavel Šopák – Jiří Knapík], Volenec, Jaroslav, in: Biografický slovník Slezska a severní Moravy, nová řada, sešit 12. (24.), Ostrava 2009, s. 64–65.
-
Jindřich Vybíral, Opavská architektura v letech 1918–1929, Časopis Slezského muzea, série B – vědy historické, 35, 1986, s. 178–179.